Zbigniew Boniek
| Zbigniew Boniek | ||
| Imię i nazwisko | Zbigniew Boniek | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 marca 1956 Bydgoszcz, Polska |
|
| Pseudonim | Zibi, Zbychu | |
| Pozycja | pomocnik, napastnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 77 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1966–1975 1975–1982 1982–1985 1985–1988 |
Zawisza Bydgoszcz Widzew Łódź Juventus AS Roma RAZEM |
41 (14) 172 (50) 81 (14) 76 (17) 367 (95) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1976–1988 | 80 (24) | |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd Mistrzostw Świata 1982. W 1982 r. wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów słynnego Juventusu Turyn w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na Mistrzostwach Świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach Mistrzostw Świata 1986.
Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.
W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 r. wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).
W latach 90. rozpoczął we Włoszech karierę trenerską, jednak nie odniósł wielkich sukcesów. Do 2002 r. pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 r. przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.
W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100[1].
W dniu 30 października 2008 r., otrzymał 19 głosów w wyborach Prezesa PZPN[2].
- 24 bramki strzelone w reprezentacji narodowej
- 21 meczów, w których strzelał bramki
- 80 występów w reprezentacji narodowej
Reprezentant nr 447-48.
[edytuj] Sukcesy
- Mistrzostwo Polski (2): 1981,1982
Mistrzostwo Włoch (1): 1984
Puchar Włoch (1): 1983
Puchar Europy (1): 1985
Superpuchar Europy (1): 1984
Puchar Zdobywców Pucharów (1): 1984
Puchar Interkontynentalny (1): 1985
Puchar Włoch (1): 1986
[edytuj] Kontrowersje
- W 1975, jako początkujący piłkarz, wszedł w konflikt ze Zdzisławem Krzyszkowiakiem, w wyniku czego musiał odejść z Zawiszy Bydgoszcz.
- Pod koniec 1980 roku był jednym z uczestników tzw. afery na Okęciu.
[edytuj] Odznaczenia
- Commendatore Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 1997, Włochy[3]
Przypisy
- ↑ BBC: Pele's list of the greatest (ang.). [dostęp 11 września 2009].
- ↑ Gazeta Wyborcza.pl: Zjazd PZPN – Grzegorz Lato wybrany prezesem (synteza) (pol.). [dostęp 31 października 2008].
- ↑ Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 7 kwietnia 1997. [dostęp 7 lipca 2010].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- (pol.) Zbigniew Boniek - profil w portalu 90minut.pl
- (pol.) Ludzie Wprost - Zbigniew Boniek
- (niem.) weltfussball.de - Zbigniew Boniek
| poprzednik: Jerzy Engel |
Trener reprezentacji Polski w latach 2002-2003 |
następca: Paweł Janas |
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||||||||||||||