Zbigniew Boniek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Zbigniew Boniek
Boniek Zbigniew.jpg
Imię i nazwisko Zbigniew Boniek
Data i miejsce
urodzenia
3 marca 1956
Bydgoszcz, Polska
Pseudonim Zibi, Zbychu
Pozycja pomocnik, napastnik
Wzrost 181 cm
Masa ciała 77 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1966–1975
1975–1982
1982–1985
1985–1988
Zawisza Bydgoszcz
Widzew Łódź
Juventus
AS Roma
RAZEM
41 (14)
172 (50)
81 (14)
76 (17)
367 (95)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1976–1988 Polska Polska 80 (24)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Srebro Hiszpania 1982 Piłka nożna
Odznaczenia
Komandor Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Zbigniew Boniek

Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd Mistrzostw Świata 1982. W 1982 r. wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów słynnego Juventusu Turyn w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na Mistrzostwach Świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach Mistrzostw Świata 1986.

Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.

W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 r. wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).

W latach 90. rozpoczął we Włoszech karierę trenerską, jednak nie odniósł wielkich sukcesów. Do 2002 r. pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 r. przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.

W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100[1].

W dniu 30 października 2008 r., otrzymał 19 głosów w wyborach Prezesa PZPN[2].

Reprezentant nr 447-48.

[edytuj] Sukcesy

[edytuj] Kontrowersje

[edytuj] Odznaczenia

Przypisy

  1. BBC: Pele's list of the greatest (ang.). [dostęp 11 września 2009].
  2. Gazeta Wyborcza.pl: Zjazd PZPN – Grzegorz Lato wybrany prezesem (synteza) (pol.). [dostęp 31 października 2008].
  3. Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 7 kwietnia 1997. [dostęp 7 lipca 2010].

[edytuj] Linki zewnętrzne

poprzednik:
Jerzy Engel
Trener reprezentacji Polski
w latach 2002-2003
następca:
Paweł Janas
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla edytorów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach